IEMELIF District 1 North

Posts Tagged ‘sermon

Ang Liwanag ng Mabuting Balita ng Pasko

leave a comment »

(Part 7 of the 2008 Simbang-Gabi Sermon Series)

Date: December 22

Preaching Idea: Ang Mabuting Balita ng Pasko ay nananatiling nagliliwanag sa gitna ng madilim na sanlibutan.

Text: Isaias 60:1–6

1 – Ikaw ay bumangon, sumilang ka: sapagka’t ang iyong liwanag ay dumating, at ang kaluwalhatian ng Panginoon ay sumikat sa iyo.
2 – Sapagka’t narito, tatakpan ng kadiliman ang lupa, at ng salimuot na dilim ang mga bayan: nguni’t ang Panginoon ay sisikat sa iyo, at ang kaniyang kaluwalhatian ay makikita sa iyo.
3 – At ang mga bansa ay paroroon sa iyong liwanag, at ang mga hari sa ningning ng iyong sikat.
4 – Imulat mo ang iyong mata sa palibot, at ikaw ay tumingin: silang lahat ay nangagpipisan, sila’y nagsiparoon sa iyo: ang iyong mga anak na lalake ay mangagmumula sa malayo at ang iyong mga anak na babae ay kakalungin.
5 – Kung magkagayon ikaw ay makakakita at maliliwanagan ka, at ang iyong puso ay titibok at lalaki; sapagka’t ang kasaganaan ng dagat ay mababalik, sa iyo, ang kayamanan ng mga bansa ay darating sa iyo.
6 – Tatakpan ka ng karamihan ng kamelyo, ng mga dromedario sa Madian at sa Epha; nagsisipanggaling na lahat mula sa Seba: mangagdadala ng ginto at kamangyan, at magtatanyag ng mga kapurihan ng Panginoon.

Introduction:

Para sa marami, hindi kompleto ang pagdiriwang ng Kapaskuhan kung walang mga maliliwanag at kukutikutitap na mga Christmas lights. Ipinapalupot natin ito sa buong Christmas tree, kung minsan nama’y sinasabit sa ating mga bintana, hardin o maging sa maliit na punongkahoy sa ating bakuran. Tuwang-tuwa tayo lalo na’t kapag ang mga ilaw na ito ay iba’t-iba ang kulay at ang ilaw ay patay-sindi. Ang tendensiya kung minsan, ang mga panlabas na palamuti tulad ng mga magagandang ilaw ang nagiging kahulugan ng Pasko sa halip na yaong tunay na diwa nito.

Nuong 1903, ang magkapatid na Oliver at Wilbur Wright ay nagtagumpay na makapagpalipad ng eroplano pagkatapos ng maraming beses na pag-eeksperimento at pagtatangka. Sa kauna-unahang pagkakataon, ang tao ay nakalipad sa himpapawid. Sa sobrang excitement ng magkapatid, tinawagan nila ang kapatid na si Katerine at ibinalita ang tagumpay, at bago napatid ang linya ng komunikasyon, nasambit ng magkapatid… “we will be home for Christmas!” Tuwang-tuwa na humangos si Katerine sa editor ng isang lokal na pahayagan upang ipakita ang mensahe ng dalawang kapatid. Kinabukasan, ang headline sa pahayagan, “The Wright Brothers Will Be Home For Christmas!” Na-miss ng pahayagan ang napakagandang mensahe… Na sa kauna-unahang pagkakataon, ang tao ay tagumpay na nakalipad sa himpapawid sa pamamagitan ng eroplano!

Maaaring mangyari rin sa atin ito, na sa ating pagdiriwang ng Kapaskuhan, ay ma-miss natin ang tunay na diwa nito, ma-focus sa mga externals tulad ng mga parol, Christmas tree, at patay-sinding mga Christmas lights.

Batay sa ating mga talata, ang ating pagbubulay-bulay ay may kinalaman sa isang uri ng liwanag – mas maliwanag at nakatatanglaw nang mainam kaysa sa mga patay-sinding ilaw ng Christmas tree at parol. Mas mahalaga ang pakinabang ng liwanag nito kaysa sa anumang uri ng Christmas lights na mabibili sa mga department stores.

Read the rest of this entry »

Written by D1N

August 26, 2009 at 1:54 pm

Posted in sermon

Tagged with ,

Ang Pananampalatayang Nagbubunga ng Katatagan

leave a comment »

(Part 6 of the 2008 Simbang-Gabi Sermon Series)

Date: December 21

Preaching Idea: Ang pananampalataya sa Diyos ay nagbubunga ng katatagan upang makapamuhay na matuwid, masunurin at matapat.

Text: Mateo 1:18-25

18 – Ang pagkapanganak nga kay Jesucristo ay ganito: Nang si Maria na kaniyang ina ay magaasawa kay Jose, bago sila magsama ay nasumpungan siya’y nagdadalang-tao sa pamamagitan ng Espiritu Santo.
19 – At si Jose na kaniyang asawa, palibhasa’y lalaking matuwid, at ayaw na ihayag sa madla ang kaniyang kapurihan, ay nagpasiyang hiwalayan siya ng lihim.
20 – Datapuwa’t samantalang pinagiisip niya ito, narito, ang isang anghel ng Panginoon ay napakita sa kaniya sa panaginip, na nagsasabi: Jose, anak ni David, huwag kang mangamba sa pagtanggap kay Maria na iyong asawa: sapagka’t ang kaniyang dinadalang-tao ay sa Espiritu Santo.
21 – At siya’y manganganak ng isang lalake; at ang pangalang itatawag mo sa kaniya’y JESUS; sapagka’t ililigtas niya ang kaniyang bayan sa kanilang mga kasalanan.
22 – At nangyari nga ang lahat ng ito, upang maganap ang sinalita ng Panginoon sa pamamagitan ng propeta, na nagsasabi,
23 – Narito, ang dalaga’y magdadalang-tao at manganganak ng isang lalake, At ang pangalang itatawag nila sa kaniya ay Emmanuel; na kung liliwanagin, ay sumasa atin ang Dios.
24 – At nagbangon si Jose sa kaniyang pagkakatulog, at ginawa niya ang ayon sa ipinagutos sa kaniya ng anghel ng Panginoon, at tinanggap ang kaniyang asawa:
25 – At hindi nakilala siya hanggang sa maipanganak ang isang lalake: at tinawag niya ang kaniyang pangalang JESUS.

Introduction:

Ang isa sa mga naging Superintendente Heneral ng IEMELIF na nanguna sa ating Iglesia sa panahon ng pananakop ng mga Hapones nuong Ikalawang Digmaang Pandaigdig ay si Obispo Matias Valdez. Pinangunahan niya nang buong talino, tapang at katatagan ang IEMELIF sa panahon na ito’y dumaranas ng pinakamatinding pagsubok at paghihirap na noon lang naranasan sa kanyang buong kasaysayan. Ayon kay Prof. Ruben Trinidad, sa kanyang aklat na A Monument to Religious Nationalism, “Bishop Valdez was a man of superior intelligence, and as a lawyer, he was a dogged defender of justice. He did not easily buckle down in the presence of danger. And yet, in spite of his apparent aura of strength, he had a caring heart for the ministers and a deep love for the Church.”

Isang di-malilimot na pangyayari na nakatala sa kasaysayan ng kanyang buhay, ay nang siya, kasama ng ilang mga pastor ay papuntang Cabanatuan, nang sila’y harangin ng mga gerilyang Pilipino. Siya’y inutusan na magpatirapa sa harap ng pinuno ng grupo. Ang kanyang tugon ay “kung ako’y inyong papatayin, gawin ninyo ito habang ako’y nakatindig sa aking mga paa sapagkat ako bilang Obispo at pinuno ng Iglesia kailanman ay hindi yuyukod o magpapatirapa sa inyong harapan. Parang sinasabi ng Obispo na “pasan ko sa aking balikat ang dignidad at karangalan ng Iglesia na aking pinangungunahan, at di marapat na ako’y yumukod ni magpatirapa kanino man maliban sa aking Panginoon.” Ang Obispo Valdez ay larawan ng katatagan sa gitna ng mahirap, mapanganib at walang-katiyakang situwasyon.

Tulad ng kasaysayan ng Obispo Valdez, may isang kuwento ng katapangan at katatagan na isinasaysay taun-taon tuwing sumasapit ang Kapaskuhan. Subalit ito’y isang kuwento na malimit nating malagpasan at di-napapansin sapagkat ang bida sa kuwento ay nasa background o nasa likod lamang ng kabuuan ng kuwento. Sa eksena ng pagsilang ni Jesus, siya’y matahimik na nakatayo lamang sa tabi ng pasabsaban na kung saan nakahimlay ang Sanggol. Siya ay si Jose, at kahit isang pangungusap o salita man ay wala siyang sinambit na linya. At siya’y ganap na naglaho sa eksena pagkatapos ng pangyayari sa templo nang si Jesus ay labindalawang taong gulang na.. nawala sa paningin ng mga magulang subalit nasumpungang nakikipag-debate sa mga eksperto ng Kasulatan.

Subalit, kung may isang ginamit ang Diyos na paraan upang maisilang ang Mesiyas sa Bethlehem, at mapangalagaan at mailigtas ang Sanggol sa mga panganib, lalo na sa katusuhan at kalupitan ni Haring Herodes, ito ay ang katapangan at katatagan ni Jose.

Ang susi ng katapangan at katatagan ni Jose upang kanyang maisakatuparan ang lahat ng ipinagagawa sa Kanya ng Diyos, ay ang kanyang malalim na pananampalataya sa Diyos. Siya ay nagmula sa lahi ni David, at binhi ni Abraham, at sa aklat ni Mateo, ay agad ipinakita ang maingat at maliwanag na paghahanda ng Diyos para siya’y gamitin sa pagsilang ng Mesiyas sa sanlibutan. Ang kanyang pananampalataya ay maliwanag na makikita sa kanyang posturang laging nakikipag-ugnayan sa Diyos sa pamamagitan ng anghel sa panaginip.

Read the rest of this entry »

Written by D1N

August 26, 2009 at 1:41 pm

Posted in sermon

Tagged with ,

Ang Pagdiriwang ng Pasko Ay Isang Paglalakbay

leave a comment »

(Part 5 of the 2008 Simbang-Gabi Sermon Series)

Date: December 20

Preaching Idea: Ang pagdiriwang ng Kapaskuhan ay tulad sa isang paglalakbay… paglalakbay sa pananampalataya, sa pagsamba, at sa dakilang patnubay ng Diyos.

Text: Mateo 2:1–12

1 – Nang ipanganak nga si Jesus sa Bet-lehem ng Judea sa mga kaarawan ng haring si Herodes, narito, ang mga Pantas na lalake ay nagsidating sa Jerusalem mula sa silanganan, na nagsisipagsabi,
2 – Saan naroon ang ipinanganak na hari ng mga Judio? sapagka’t aming nakita ang kaniyang bituin sa silanganan, at naparito kami upang siya’y sambahin.
3 – Nang marinig ito ng haring si Herodes, ay nagulumihanan siya, at pati ng buong Jerusalem.
4 – At pagkatipon sa lahat ng mga pangulong saserdote at mga eskriba ng bayan, ay siniyasat niya sa kanila kung saan kaya ipinanganak ang Cristo.
5 – At sinabi nila sa kaniya, sa Bet-lehem ng Judea: sapagka’t ganito ang pagkasulat ng propeta,
6 – At ikaw Bet-lehem, na lupa ng Juda, Sa anomang paraan ay hindi ikaw ang pinakamaliit sa mga pangulong bayan ng Juda: Sapagka’t mula sa iyo’y lalabas ang isang gobernador, Na siyang magiging pastor ng aking bayang Israel.
7 – Nang magkagayo’y tinawag ni Herodes ng lihim ang mga Pantas na lalake, at kaniyang siniyasat ng buong ingat sa kanila ang panahong isinilang ng bituin.
8 – At pinayaon niya sila sa Bet-lehem, at sinabi, Kayo’y magsiparoon at ipagtanong ng buong ingat nag tungkol sa sanggol; at pagkasumpong ninyo sa kaniya, ay ipagbigay-alam ninyo sa akin, upang ako nama’y makaparoon at siya’y aking sambahin.
9 – At sila, pagkarinig sa hari ay nagsiyaon ng kanilang lakad; at narito, ang bituing kanilang nakita sa silanganan, ay nanguna sa kanila hanggang sa sumapit at tumigil sa tapat ng kinaroroonan ng sanggol.
10 – At nang makita nila ang bituin, ay nangagalak sila ng di kawasang galak.
11 – At nagsipasok sila sa bahay, at nangakita nila ang sanggol na kasama ng kaniyang inang si Maria; at nangagpatirapa sila at nangagsisamba sa kaniya; at pagkabukas nila ng kanilang mga kayamanan ay inihandog nila sa kaniya ang mga alay, na ginto ay kamangyan at mira.
12 – At palibhasa’y pinagsabihan sila ng Dios sa panaginip na huwag silang mangagbalik kay Herodes, ay nangagsiuwi sila sa kanilang sariling lupain sa ibang daan.

Introduction:

Tuwing sasapit ang Kapaskuhan, maraming tao ang tumatanaw sa dakilang pagdiriwang na ito sa isang materialistic and highly commercialized perspective. Nag-iisip ang tao ng mapagkakakitaan sa panahong ito. Ang mga big-time na negosyante ay naghahanda ng mala-higanteng mga Christmas tree at iba-t-ibang mararangyang Christmas displays upang makaakit ng mas maraming costumers. Ang mga kabataan ay naka-focus sa Christmas tree at kay Santa Claus sa halip na kay Jesus, na Siyang dahilan kung bakit may Pasko. Ang mga ina ng tahanan ay abala sa pagpa-plano ng mga ihahandang pagkain sa Noche Buena, Christmas Party, at babaluting mga regalo. Hindi naman masama ang mga engrandeng mga paghahanda subalit nawika ng isang manunulat ang ganito: “People from all walks of life are so excited about Christmas that they tend to miserably miss the true meaning and essence of this glorious event that happened more than two thousand years ago.”

Sa kabilang banda, ang Pasko ay nakapaghihikayat ng pagbubulay-bulay. Marami pa ring tao sa buong mundo ang nagtataglay ng malaking paggalang sa Kapaskuhan. Ang mga digmaan ay pansamantalang inihihinto bilang paggalang dito. Maski ang mga hindi Cristiano ay may paghanga sa naging buhay ni Jesus. Tulad sa isang musmos, minsan ay nagtatanong tayo.. Bakit may Pasko? Ano ang mahahalagang naihatid ni Jesus at ng Pasko sa sangkatauhan? Papaano maipagdiriwang nang tama ang Pasko?

Ang mga Pantas na lalaki o mga Mago na binanggit sa ating talataan at ang kanilang ginawang paglalakbay upang masumpungan ang sanggol na isinilang, ay magtuturo sa atin ng mahahalagang aralin sa Paskong ito.

Ang kasaysayan ng mga Pantas sa bahaging ito ng Biblia ay nababalot ng hiwaga. Ayon sa tradisyon, sila’y tatlong hari na ang mga pangalan ay Gaspar, Melchor at Baltazar. At ang kanilang pagkahari ay batay sa Mga Awit 68:29 at Isa. 49:7..

68:29 “Dahil sa iyong templo sa Jerusalem mga hari ay mangagdadala ng mga kaloob sa iyo.”

49:7 “…Ang mga hari at ang mga pangulo, ay mangakakakita at magsisibangon, at sila’y magsisisamba; dahil sa Panginoon na tapat, sa Banal ng Israel, na siyang pumili sa iyo.”

Subalit ayon sa nakararaming mga Iskolar ng Biblia, sila’y mga Mago, mga Pantas na astrologo na dalubhasa sa pagbabasa ng kahulugan ng posisyon ng mga bituin. Hindi tiyak kung sila nga ay tatlo. Ang pinagbatayan lamang ay ang bilang ng mga nabanggit na handog. Sila’y naglakbay sa patnubay ng isang maliwanag na tala na ayon sa research ng mga siyentipiko ay isang bituin nuong panahong yaon na ang pangala’y “supernova,” na ito’y unti-unting sumasabog at dahil dito’y lalong nagbibigay ng liwanag. Ngunit ayon sa mga Pantas, ang bituin ay mismong “tala ng Panginoon.” Samakatuwid, ang tala ay isang supernatural na katotohanang bahagi ng pag-aayos ng Diyos sa mga kaganapan. Ito’y kahalintulad ng maluwalhating presensiya ng Diyos na tinatawag na Shekinah Glory na Siyang gumabay sa mga Israelita sa panahon ni Moises (Exo. 13:21).

Read the rest of this entry »

Written by D1N

August 26, 2009 at 12:56 pm

Posted in sermon

Tagged with ,

Ang Dakilang Pag-asa

leave a comment »

(Part 4 of the 2008 Simbang-Gabi Sermon Series)

Date: December 19

Preaching Idea: Sa gitna ng kawalan ng pag-asa, may dakilang pag-asang hatid ang mensahe ng Pasko.

Text: Isaias 9:6-7

6 – Sapagka’t sa atin ay ipinanganak ang isang bata, sa atin ay ibinigay ang isang anak na lalake; at ang pamamahala ay maaatang sa kaniyang balikat: at ang kaniyang pangalan ay tatawaging Kamanghamangha, Tagapayo, Makapangyarihang Dios, Walang hanggang Ama, Pangulo ng Kapayapaan.
7 – Ang paglago ng kaniyang pamamahala at ng kapayapaan ay hindi magkakaroon ng wakas, sa luklukan ni David, at sa kaniyang kaharian, upang itatag, at upang alalayan ng kahatulan at ng katuwiran mula ngayon hanggang sa magpakailan man. Isasagawa ito ng sikap ng Panginoon ng mga hukbo.

Introduction:

Ang Pilipinas ay kilala bilang tanging Cristianong bansa sa Timog-Silangang Asya subalit natagurian ding  “a country that has the most corrupt government” sa bahaging ito ng daigdig. Sa halos lahat ng sangay ng pamahalaan, ang corruption ay laganap at ito’y bahagi na ng kultura ng mga Pilipino. Wika ng isang komentarista sa pahayagan, “kung ikaw ay Pilipinong politiko, tiyak ikaw ay corrupt; at kung ikaw ay politiko at hindi corrupt, tiyak din na hindi ka Pilipino.” Ang pinakahuling kaso ng corruption ay kinapapalooban ng halos isang bilyong piso (Php 728 B) na fertilizer fund na dapat sana’y malaking tulong at biyaya sa mga magsasaka at sa industriya ng pagsasaka sa ating bansa. Ang krimen ay isang suliranin na tila wala nang paraan upang malutas. Tinagurian din ang ating bansa bilang “the kidnap capital of Asia,” at “the sin capital of the Pacific.”

Bagaman sinasabi ng mga pinuno na ang bansa ay umuunlad sa larangan ng ekonomiya, ang kaganapan naman sa araw-araw ng buhay ng mga mamamayan ay salungat sa sinasabi ng mga ito. Mas marami ngayon ang walang trabaho, mas marami ngayon ang natutulog sa gabi nang di man lamang nakakakain bagamat sinasabi na sapat ang pagkain ng mga Pilipino sa kanilang mga lamesa. Tumaas din ang bilang ng mga Pilipinong naghahalukay ng basura upang may maisilid sa kumakalam na sikmura na hindi na matandaan kung ano ang pakiramdam ng isang tiyan na nabubusog. Ang mga magsasaka at mangingisda ay patuloy na nagsusumamo sa pamahalaan upang umamot ng konting suporta. Maraming dekada na ang lumipas subalit ang suliranin sa insurgency (NPA, MILF, Abu Sayyaf, Puwersa ni Commander Bravo at Umbra Cato at iba pa)  ay lalo pang umiigting at nagsasanhi ng paglagas ng marami pang mga buhay.

Sa gitna ng ganitong nakapanlulumong larawan ay nakakatanaw pa ang mga eksperto ng mas malubhang darating na kahirapan, kagutuman, mas malawak na corruption, pang-aapi, kawalan ng katarungan lalo na sa mga mahihirap, digmaan, at pagbagsak ng moralidad ng lipunan na sapat upang magsanhi ng takot, pangamba at kawalan ng pag-asa sa puso ng mga mamamayan.

Sa ganitong realidad, ano ang sinasabi ng Mabuting Balita ng Pasko sa atin ngayon? Sa papanong paraan makikita ang katotohanan ng sinabi ng mga anghel sa mga pastol sa parang… “Luwalhati sa Diyos sa kaitaasan, at sa lupa’y kapayapaan, mabuting kalooban sa mga tao,”?

Read the rest of this entry »

Written by D1N

August 26, 2009 at 12:28 pm

Posted in sermon

Tagged with ,

Ang Dakilang Layunin sa Tamang Panahon

leave a comment »

(Part 3 of the 2008 Simbang-Gabi Sermon Series)

Date: December 18

Preaching Idea: Ang kapanganakan ni Jesus ay naganap taglay ang dakilang layunin sa tama at angkop na panahon.

Text: Galatians 4:4-5

4 – Datapuwa’t nang dumating ang kapanahunan, ay sinugo ng Dios ang kaniyang Anak, na ipinanganak ng isang babae, na ipinanganak sa ilalim ng kautusan,
5 – Upang matubos niya ang nangasa ilalim ng kautusan, upang matanggap natin ang
pagkukupkop sa mga anak.
6 – At sapagka’t kayo’y mga anak, ay sinugo ng Dios ang Espiritu ng kaniyang Anak sa ating mga puso, na sumisigaw, Abba, Ama.
7 – Ano pa’t hindi ka na alipin, kundi anak; at kung anak, ay tagapagmana ka nga sa pamamagitan ng Dios.

Introduction:

Ang isang ugali na madalas na nagiging sanhi ng ating pagkayamot o pag-iinit ng ulo ay kapag ang ating kausap o katipan ay walang pagpapahalaga sa pinag-usapan na takdang oras ng pagkikita. Sa aklat na sinulat ni Evelyn Miranda-Feliciano na may pamagat na “Our Filipino Values and Our Christian Faith,” ay kanyang binanggit doon na ang mga Pilipino ay “very notorious in the so-called ‘Filipino time.’” Kung nagkasundo kayo ng kausap mong Pilipino na kayo’y magkikita sa Trinoma nang alas-9:00 ng umaga, ihanda mo na ang sarili mo sapagkat malaki ang posibilidad na ang kausap mo ay darating nang isa o dalawang oras na huli sa oras na pinag-usapan. Of course, hindi lahat ay ganito ang ugali sapagkat may natitira pa namang tao na may katapatan sa oras. Sa ibang kultura, ang salitang “on-time” ay strictly dapat tuparin ng mga commoners o ng pangkaraniwang tao sa lipunan, at kapag siya ay nahuli ng kahit isang minuto, siya ay tatawaging discourteous and impolite. At ang mga taong maharlika ay tinatanggap ng lahat na mahuli sa oras na pinag-usapan kahit ilang oras at considered na siya’y “on-time” pa rin. Pag sinabing “American time,” ito ay pagtupad nang eksakto sa oras na pinag-usapan.

Sa halos lahat ng ating gawain sa araw-araw na may kinalaman sa ating pagtrato sa oras o panahon, kadalasan ay ayaw din naman natin ng masyadong maaga sa takdang oras (ang tawag natin duon ay “adelantado”), at lalong higit, ay ayaw natin ng huli sa takdang panahon. Ang nais nating lahat ay PERFECT TIMING!

Sa ating talatang pagbubulayan ngayon, ay binibigyang-diin ng Apostol Pablo na ang Panginoong Jesus ay dumating sa sanlibutan na hindi huli at hindi rin nauna sa takdang panahon. Siya ay dumating sa tamang-tama at angkop na panahon, samakatuwid, ang Kanyang pagdating ay PERFECT TIMING! Sinasariwa ni Apostol Pablo sa mga Cristiano sa Galacia ang tungkol sa layunin ng kanilang pananampalatayang Cristiano, at kasabay nito ay ang pagpapanumbalik sa init ng pananampalataya ang mga nadaya ng mga Judaizers, na nagtuturo na ang kaligtasan ay makakamtan hindi lamang ng pananampalataya kay Jesus, kundi lalong mahalaga ay ang pagsunod sa Kautusan ni Moises.

Read the rest of this entry »

Written by D1N

August 26, 2009 at 12:09 am

Posted in sermon

Tagged with ,

Ang Pagtugon ng mga Pastol: Isang Modelo

leave a comment »

(Part 2 of the 2008 Simbang-Gabi Sermon Series)

Date: December 17

Preaching Idea: Ang wastong pagdiriwang ng Kapaskuhan ay nakasentro kay Jesus – ang Cristo ng Pasko!

Text: Lucas 2:1-20

1 – Nangyari nga nang mga araw na yaon na lumabas ang isang utos mula kay Augusto Cesar, na magpatala ang buong sanglibutan.
2 – Ito ang unang talaang-mamamayan na ginawa nang si Quirinio ay gobernador sa Siria
3 – At nagsisiparoon ang lahat upang sila’y mangatala, bawa’t isa sa kaniyang sariling bayan.
4 – At si Jose naman ay umahon mula sa Galilea, mula sa bayan ng Nazaret, hanggang sa Judea, sa bayan ni David, na kung tawagi’y Bet-lehem, sapagka’t siya’y sa angkan at sa lahi ni David:)
5 – Upang patala siya pati ni Maria, na magaasawa sa kaniya, na kasalukuyang kagampan.
6 – At nangyari, samantalang sila’y nangaroroon, at naganap ang mga kaarawang dapat siyang manganak.
7 – At kaniyang ipinanganak ang panganay niyang anak na lalake; at ito’y binalot niya ng mga lampin, at inihiga sa isang pasabsaban, sapagka’t wala nang lugar para sa kanila sa tuluyan.
8 –  At may mga pastor ng tupa sa lupain ding yaon na nangasa parang, na pinagpupuyatan sa gabi ang kanilang kawan.
9 –  At tumayo sa tabi nila ang isang anghel ng Panginoon, at ang kaluwalhatian ng Panginoon ay nagliwanag sa palibot nila: at sila’y totoong nangatakot.
10 – At sinabi sa kanila ng anghel, Huwag kayong mangatakot; sapagka’t narito, dinadalhan ko kayo ng mabubuting balita ng malaking kagalakan, na siyang sasa buong bayan.
11 – Sapagka’t ipinanganak sa inyo ngayon sa bayan ni David ang isang Tagapagligtas, na siya ang Cristo ang Panginoon.
12 – At ito ang sa inyo’y magiging pinakatanda: Masusumpungan ninyo ang isang sanggol na nababalot ng lampin, at nakahiga sa isang pasabsaban.
13 – At biglang nakisama sa anghel ang isang karamihang hukbo ng langit, na nangagpupuri sa Dios, at nangagsasabi,
14 – Luwalhati sa Dios sa kataastaasan, At sa lupa’y kapayapaan sa mga taong kinalulugdan niya.
15 – At nangyari nang lisanin sila ng mga anghel at nangapasa langit, ang mga pastor ay nangagsangusapan. Magsiparoon nga tayo ngayon hanggang sa Bet-lehem, at tingnan natin ito nangyari, na ipinagbigay alam sa atin ng Panginoon.
16 – At sila’y dalidaling nagsiparoon at nasumpungan kapuwa si Maria at si Jose, at ang sanggol na nakahiga sa pasabsaban.
17 – At nang makita nila yaon, ay inihayag nila ang mga sinabi sa kanila tungkol sa sanggol na ito.
18 – At lahat ng nangakarinig nito ay nangagtaka sa mga bagay na sinabi sa kanila ng mga pastor.
19 – Datapuwa’t iningatan ni Maria ang lahat ng mga pananalitang ito, na pinagbulaybulay sa kaniyang puso.
20 – At nangagbalik ang mga pastor, na niluluwalhati at pinupuri ang Dios dahil sa lahat ng mga bagay na kanilang nangarinig at nangakita, ayon sa sinabi sa kanila.

Introduction:

Ang mga pastol noong panahong ipanganak ang ating Panginoong Jesus ay hindi katanggap-tanggap sa tinatawag na “respectable circles.” Napakababa ng kanilang kalagayan sa lipunan. Sila ay mga taong walang pinag-aralan, maralita at napakapayak ang pananaw sa buhay, at sa malimit na pagkakataon ay mga anyong gusgusin at mababaho. Bukod sa sila’y nabubuhay sa karalitaan, sila ay tigib ng pagkatakot sa tuwi-tuwina sapagkat sila’y sentro ng paghihinala ng mga may kapangyarihan sa anumang kasamaang nagaganap sa paligid, idagdag pa dito ang napakataas na buwis na ipinapataw sa kanila ni Haring Herodes. Ang isang kabataan na may mataas na pangarap sa buhay ay hindi magkakaisip na tumahak sa landas ng mga pastol noong panahong yaon. At ang isang kabataan na may mataas na pangarap subalit walang kakayanan sa kabuhayan ay nagpapastol na lang kahit hindi lubos niyang nais ang gawaing ito.

Subalit purihin ang Panginoon sapagkat ang Kanyang pamantayan ay iba sa pamantayan ng sanlibutan. Bagaman ang mga pastol ay mga aba, sila’y popular sa mga Judio sapagkat sila’y masisipag at dedikado sa kanilang gawain na maging sa gabi ay buong tiyagang nagbabantay sa mga kawan. Karaniwan na rin sa kanila ang handang magtaya ng buhay upang pangalagaan ang kawan laban sa mababangis na hayop. May malulusog at magagandang tupa na nagagamit sa pag-aalay ng mga saserdote sa templo dahilan sa kanilang kasipagan at dedikasyon.

Matutunghayan natin sa Banal na Kasulatan na ang mga taong mabababa, walang karunungan sa standard ng mundo, at mga taong “insignificant” ay mga taong special sa paningin ng Diyos. Nang ang Panginoon ay nabuhay na muli, niloob Niya na ang unang makasaksi nito ay isang babaing isinusuka ng lipunan dahilan sa maruming pamumuhay, si Maria Magdalena. Nang Siya’y magpasimulang gumanap ng Kanyang misyon sa daigdig, ang Kanyang pinili ay mga “uneducated” na mangingisda at mga ordinaryong tao sa paligid ng dagat ng Galilea. Bukod kay Maria at Jose, ang mga unang tao na nakakita sa sanggol sa sabsaban ay ang mga abang pastol sa parang.

Isang matahimik na gabi, habang ang mga tao ay nahihimlay at mahimbing sa pagtulog, isang dakilang pangyayari ang nagpabago sa buhay ng mga pastol sa parang. Nagambala ang masarap na pagtulog ng mga pastol, nagliwanag ang buong paligid at sila’y binati ng isang anghel. Ang ibinalita ng anghel sa kanila ay nagsanhi ng pananabik sa kanilang puso at nagbunsod sa kanila upang sila’y mag-usap at dali-daling tumungo sa dakong sinabi ng anghel. At doon ay kanilang nasumpungan ang sanggol na nababalot ng lampin at nakahiga sa isang pasabsaban.

Read the rest of this entry »

Written by D1N

August 25, 2009 at 11:49 pm

Posted in sermon

Tagged with ,

Awit ng Pagpupuri, Awit ng Pag-ibig

leave a comment »

(Part 1 of the 2008 Simbang-Gabi Sermon Series)

Date: December 16

Preaching Idea: Ang mensahe ng Pasko ay lumilikha ng malalim na awit ng  pag-ibig para sa Panginoon.

Text: Lucas 1:46-55

46 – At sinabi ni Maria, Dinadakila ng aking kaluluwa ang Panginoon,
47 – At nagalak ang aking espiritu sa Dios na aking Tagapagligtas.
48 – Sapagka’t nilingap niya ang kababaan ng kaniyang alipin. Sapagka’t, narito, mula ngayon ay tatawagin akong mapalad ng lahat ng maghahalihaliling lahi.
49 – Sapagka’t ginawan ako ng Makapangyarihan ng mga dakilang bagay; At banal ang kaniyang pangalan.
50 – At ang kaniyang awa ay sa mga lahi’t lahi. Sa nangatatakot sa kaniya.
51 – Siya’y nagpakita ng lakas ng kaniyang bisig; Isinambulat niya ang mga palalo sa paggunamgunam ng kanilang puso.
52 – Ibinaba niya ang mga prinsipe sa mga luklukan nila, At itinaas ang mga may mababang kalagayan.
53 – Binusog niya ang nangagugutom ng mabubuting bagay; At pinaalis niya ang mayayaman, na walang anoman.
54 – Tumulong siya sa Israel na kaniyang alipin, Upang maalaala niya ang awa;
55 – (Gaya ng sinabi niya sa ating mga magulang) Kay Abraham at sa kaniyang binhi magpakailan man.

Introduction:

Ang mga tanawin na ating nakikita sa labas ng ating mga tahanan lalo na sa mga shopping malls at department stores, at maging ang malamig na simoy ng hangin na dumadampi sa ating mga pisngi sa gabi at umaga ay nagpapaalala sa atin na malapit na naman ang Kapaskuhan. At ito’y naghahatid sa ating mga puso ng kakaibang haplos ng kagalakan anuman ang ating kalagayan  sa buhay. Subalit ang isang bagay na nagpapatingkad nang higit sa ating kagalakan sa panahong ito ay ang mga awiting pamasko. May mga Christmas songs na ang pakay ay maghatid ng kasiglahan sa pamamagitan ng mga bouncy tunes tulad ng “Jingle Bells,” “Frosty the Snowman,” “Rudolf, the red-nosed reindeer” at marami pang iba. Mayroon ding mga awit na ang layunin ay magbigay ng humor o katuwaan lamang na hindi pakay na ihatid ang tunay na mensahe ng Pasko tulad ng “All I Want For Christmas Is My Two Front Teeth,” “I Saw Mommy Kissing Santa Claus,” “Ang Kuripot Kong Ninong” at iba pa. Of course, may mga seryosong awiting pamasko na may layuning itampok ang kaluwalhatian ng Mesiyas, baguhin ang puso ng tao at ipaisip ang pag-ibig at pagmamahalan tulad ng ating mga awitin sa imnaryo….”Sa Munting Sabsaban,” “Oh Kay Gandang Gabi,” “Dinggin Natin ang Awitan,” at iba pa.

Read the rest of this entry »

Written by D1N

August 25, 2009 at 10:34 pm

Posted in sermon

Tagged with ,

Simbang-Gabi 2008: Proclaim the Joy of Love, Faith and Hope

leave a comment »

Ang Tema

Unti-unti na naman nating nararamdaman ang malamig na simoy ng hangin na dumadampi sa ating mga pisngi, idagdag pa rito ang mga Christmas carols na atin nang naririnig sa mga radio at telebisyon, na nagpapaalala sa atin na malapit na naman ang Kapaskuhan. Tulad ng awiting madalas nating mapakinggan sa ganitong panahon… “Pasko na naman, Oh kay tulin ng araw, Paskong nagdaan tila ba kung kailan lang”… ay tila baga napakabilis ng pag-usad ng mga araw at hindi na tayo naiinip.

Tulad ng nakagawian, ang Kagawaran ng Edukasyon Kristiana ay naghanda ng 9 na sermon upang magamit ng ating mga Manggagawa sa 9 na gabi/madaling araw na pananambahan bilang pagdiriwang ng Kapaskuhan.

Sa taong ito,  ang ating tema ay “Proclaim the Joy of Love, Faith and Hope“. Naisip ng may-akda na ang isa sa mga prominenteng mensahe ng Pasko ay Paghahayag (Proclamation). Mula pa sa Lumang Tipan, ang paghahayag ng pagdatal ng Tagapagligtas ay nananagana. Ang aklat ng Genesis ang naghayag ng unang sulyap sa pagdating ng Mesiyas (3:15). Ang propesiya ng Propeta Isaias ay nagpapahayag na ipanganganak ang isang sanggol, at siya’y tatawaging Immanuel, “God is With Us,” (7:14; 9:6-7). Inihayag din ng Propeta Mikas na mula sa abang bayan ng Bethlehem ay isisilang ang Tagapagligtas (5:2). Sa Bagong Tipan ay inihayag ng Anghel Gabriel  kay Maria na siya’y magdadalantao sa kabila na siya’y isang birhen, at mula sa kanyang sinapupunan ay isisilang ang Panginoon. Inihayag din ito ng anghel kay Jose na katipan ni Maria na sa pamamagitan ng Espiritu Santo ay magdadalantao ang kanyang kasintahan at ito’y dapat niyang ikagalak sapagkat ang sanggol ay ang Tagapagligtas ng sangkatauhan.  Nagpahayag din si Elizabeth na ang kanyang pinsang si Maria ay bukod tanging pinagpala sa lahat ng mga babae, at pinagpalang higit ang kanyang Anak na si Jesus na nasa kanyang sinapupunan. Sa mga pastol sa parang, inihayag sa kanila ng anghel ang pagsilang ng Mesiyas. Ang Tatlong Pantas na lalaki mula sa Silangan ay nagpahayag kay Herodes na sila’y naparoon sa Jerusalem upang sambahin ang sanggol na Siyang Hari ng mga hari.

Nais natin na sa pamamagitan ng mga mensaheng ito para sa simbang-gabi, mahikayat ang mga kaanib natin na gawing paraan ng ministeryo ng paglilingkod sa ating Diyos ang paghahayag ng pag-ibig, pananampalataya, pag-asa at lahat ng mga dakilang ginawa ng Diyos sa ating mga buhay lalo na sa mga taong wala pang pagkakilala kay Jesus bilang Panginoon at Tagapagligtas, tulad ng ginawa ng mga lalaki at babae na nagkaroon ng napakagandang pagkakataon na makabahagi sa mga kaganapan noong Unang Pasko. Ang mga sermon ay kinapapalooban ng mga aralin tungkol sa pag-ibig ng Diyos, ang pananampalatayang pinagyayaman sa pamamagitan na rin ng tulong Niya, at sa dakilang pag-asang hatid ng ating Panginoon. Ipahayag natin ito sa lahat!

Maligayang Pasko!!!

written by Rev. Jimmy Pante
used
by IEMELIF pastors during the 2008 Simbang-Gabi

Written by D1N

August 25, 2009 at 10:04 pm

Posted in sermon

Tagged with ,

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.